شد كه مأمون ، امام رضا را با دادن زهر از ميان بردارد . « 1 » ثالثاً : از همان روزهاى نخستين ولايتعهدى ، امام رضا عليه السلام از هر فرصت به دست آمده براى گسترش فرهنگ وحى سود مىجست و اعلام مىكرد كه از ديگران به خلافت سزاوارتر است . به عنوان نمونه در عهدنامهء ولايتعهدى آن‌حضرت به نكاتى بر مىخوريم حاكى از آنكه مأمون در ابراز لطف و مهربانى به اهل بيت رسالت به تكليف واجب خويش عمل كرده است ! ! اجازه دهيد عهد نامهء زير را با هم بخوانيم و در آن بينديشيم : بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ سپاس خداى را كه هر چه خواهد ، كند . نه فرمانش را چيزى باز گرداند و نه قضايش را مانعى خواهد بود . خيانت چشمها و آنچه را كه در سينه‌ها نهان است ، مىداند . و درود خدا بر پيامبرش محمّد صلى الله عليه و آله ، پايان‌بخش پيامبران و خاندان پاك و پاكيزهء او باد ! من ، على بن موسى بن جعفر ، مىگويم : اميرالمؤمنين ! كه خداوند او را به استوارى يار باد و به راه راست و هدايت توفيقش دهد آنچه را كه ديگران از حق ما نشناخته بودند ، باز شناخت . پس ارحامى را كه از هم گسسته بود بهم بازپيوست و جانهايى را كه به هراس افتاده بودند ، ايمنى بخشيد . بل آنها را پس از آنكه بىجان شده بودند ، جان داد و چون نيازمند شده بودند توانگر كرد و اين همه را در پى رضايت پروردگار جهانيان كرد و از كسى جز او

--> ( 1 ) - بحارالانوار ، ج 49 ، ص 144 .